HİRİSTİYAN BİR ANNENİN FERYADI, “ Neredesin ey Muhammed ?
Giriş Tarihi: 19.11.1953 19:38 Güncelleme Tarihi: 20.11.1953 06:34
HİRİSTİYAN BİR ANNENİN FERYADI “
Neredesin ey Muhammed ? Senin ümmetin, senin doğum gününde kızımı öldürdü ! ”
Ve cevap , bu feryaddan daha hızlı geldi …
Hikâyenin başlangıcı …
1953 yılının 19 Kasımı 20 Kasıma bağlayan gece , Mevlid-i Nebevi gecesi . Lübnan’ın güneyindeki Sayda şehrinde …
Her yıl olduğu gibi , Müslümanlar Peygamber Efendimizin (SAV) doğum gününü kutluyordu . O dönemde Lübnan’da bu kutlamaların bir parçası da havaya ateş açmak gibi yaygın bir gelenek vardı .
Ne var ki , o gün sıkılan mermilerden yorgun bir mermi , şehirde tanınmış Hristiyan bir aile olan Ğattas ailesinin genç kızının başına isabet etti .
Mahalleli panikle kızı Dr. Ğassan Hammud Hastanesi’ne götürdü .
Fakat doktorlar müdahalede yetersiz kaldı ve aileye :
“ Durumu çok ağır, derhal Beyrut’taki Amerikan Üniversitesi Hastanesi’ne götürün .” dediler . Kız hemen Beyrut’a sevk edildi .
Lübnan’ın en meşhur doktorları , Amerikalı bir tıp ekibiyle birlikte odada toplandı .
Fakat kızın başındaki delik çok büyüktü , kanama her geçen dakika artıyordu .
Tüm çabalar tükendi ve umutlar sönmeye başladı .
Ve o anda , Hristiyan olan kızın annesi çaresizlik içinde haykırıyordu :
“ Neredesin ey Muhammed ?
Neredesin ey Müslümanların peygamberi dedikleri kişi !
Gel de ümmetinin kızıma ne yaptığını gör ! Senin ümmetin senin doğum gününü kutlarken benim kızımı öldürdü ! ”
Kızın annesinin gözyaşları dinmiyor, feryadı hastanenin duvarlarında ve koridorlarında yankılanıyordu.
Tam o sırada doktorlar kendi aralarında “
Anneye söyleyin… Girsin, kızına son kez görsün ve kızına veda etsin. ” şeklinde bir karar aldılar ve bunu annesine söylemesi için içlerinden birini dışarı gönderdiler .
Bu söz annenin yüreğine bir hançer gibi saplandı .
Bacakları titredi , ayakları bedenini taşıyamaz oldu ve olduğu yere yığıldı . Sonra zorlukla ayağa kalktı ve ağır adımlarla , ömrünün en zor anlarına doğru yürüdü . Titreyen elleriyle kapıyı açtı …
Ve işte o an … Evet işte o an adeta zaman donmuş ve kızı gözlerinin önünde yatakta doğrulmuş, çığlık atıyordu :
“Anne kapıyı kapat ! Anne kapıyı kapat ! Çabuk anne ! Çıkmasına izin verme !
Anne, ne olur onu tut, gitmesine izin verme ! ” diyordu .
Anne donup kalmıştı .
Kızının ölüm döşeğinde olması gerekirken bu ne hâldi ?
Neydi bu sözler ? Kimden bahsediyordu ?
Bu nasıl bir mucizeydi ?
Şaşkınlık içinde güçlükle sordu :
“ Kızım, kimi tutayım ? Kimden bahsediyorsun ?
” Ve o cevap …
O anda odadaki herkesi olduğu yerde donduran o söz :
“Anneee … O, Muhammed’di. Allah’ın Resulü !
Odaya geldi …
Başımın üstüne elini koydu …
Yaram kapandı … Kan durdu … Sen kapıyı açınca da çıktı gitti .
” Anne şaşkındı . Ne yapacağını bilemiyordu .
Bu sözleri duyan anne, gözyaşları içinde kalbine bir sıcaklık bir ılıklık geldi ve şehadet getirerek İslam'la müşerref oldu.
Ardından oradaki herkes …
Ğattas ailesinin tamamı o gün Müslüman oldu. Ayrıca olayın şahidi olan Amerikalı doktorların bulunduğu bir grup da İslam’ı kabul etti .
İşte İslam böyle bir dindir …
Hristiyan bir annenin “Ey Muhammed” feryadı boşta kalmadı ; cevap, feryadın içinde gizliydi …
Lübnan halkının büyük bir kısmı bu olayı hâlâ hatırlar …
(Arapçadan tercüme edilmiştir)



